تالار(بارگاه) با نقشه ای سه اتاقه در قلب ساختمان مرکز زندگی ارگ، تجسمی از نخستین نمونه معابد کلاسیک یونان است. این شیوه بنیادی ساختمان سازی در کاخهای کرت ظاهر نمی شود ولی با شگفتی تمام در اوایل سال دو هزار ق.م به ظهور می رسد. این تالار (تالاربارگاه) که تالاری رسمی بود ، به شکل مستطیل با یک آتشدان در وسط چهارستون برای نگهداری سقف ساخته شده بود.

یونانیان در دوره های بعد ، دیوارهای مستحکم و تناور تیرونز و دیگر نقاط تاریخی میسن را که از سنگ نتراشیده یا نیم تراشیده ساخته شده بودند، کار سیلکوپها (غولان اساطیری یک چشم) دانستند و معتقد شدند این بناهای عظیم کار همان نژاد غولان افسانه ای است.

دروازه شیران: این دروازه بیرونی دژ میسین است که از سمت چپ به وسیله یک دیوار و از سمت راست به وسیله یک باروی دو پهلوی برجیته حفاظت می شد از دو تک سنگ عظیم عمودی با یک حمال افقی بر روی انها ساخته شده است. و ردیفهای فوقانی سنگ به صورت یک تاق برجسته در می آیند و روزانه ای مثلثی پدید می آورند که باعث کاسته شدن سنگینی و فشار قطعات بالایی بر سنگ دو شیر در دو سوی یک ستون (احتمالاً مقدس مینوسی) حکاکی شده که در روبروی هم ایستاده ، در حالی که پای خود را بر قاعده آن نهاده اند، به احتمال قوی سرشیران از تکه سنگ و یا از فلز بوده که اکنون وجود ندارد. این نوع شیرها بر روی سردرها نزدیکی خاصی با هنر بین النهرین پیدا می کند.

گنج خانه آترئوس(مقبره تئولوس): این نامی است که توسط شخصی به نام هانریخ شلیمان به اشتباه به این بنا داده شده است. زیرا او گمان می کرد بنای پر شکوه مزبور ، در میان گروهی از بناهای مشابه به مخزن کنجهای آتروئوس پدر ((آگاممنون)) است. این بنا جایگزین مقابری شد که قبلا ساخته می شدند و بنای مزبور در دل یک تپه طبیعی اتاقک دایره ای یا گنبد تدفینی ، با روی هم چیدن رجهای پیش آمده سنگ بر قاعده ای گنبدی مرتفع گشته که ارتفاعش در نمونه کنونی به دوازده متر می رسد. این بزرگترین ساختمان بدون استفاده از تیرهای داخلی در کل جهان باستان تا پیش از ساخته شدن معبد پانتئ.ن روم 1500 سال بعد بود. بنای آتروئوس در سالهای 1300 تا 1250 پیش از میلاد ساخته شده است.

نکته حائز اهمیت در معماری میسنی ها، تکامل سیستم تریلیت است. میسنی ها با سبک کردن بار روی تیر و ایجاد روزنه ای مثلثی شکل، عمل تخلیه بار روی دو ستون را مشخصه معماری یونان بشمار می رود. در تمام مدیترانه گسترش یافته است.

از معماری معابد میسنی اگرهم وجود داشته ، اثری بجای نمانده است. اما مشخص است که هر کاخ مانند ساختمانهای کرت (مینوسی) دارای محراب کوچکی بوده است. ولی بطور قطع مشخص نیست که کدام خدایان و به چه صورتی در این محرابها پرستش می شده اند.

پایان

برگرفته از کتاب تاریخ معماری جهان